گروهی از پژوهشگران هندی که در رقابت بین المللی مهدنسی زیستی MIT شرکت کرده اند موفق

شدند نوعی باکتری را ایجاد کنند که رایحه خوشی که رایحه عشق نامیده اند تولید می‌کند. گروهی از

دانشجویان موسسه علم و فنون بنگلور با کمک مهندسی ژنتیک نوعی باکتری را ایجاد کردند که این

رایحه خوش را تولید می‌کند.

این باکتری نسبت به هورمون دوپامینی که توسط فرد عاشق ساطع می‌شود حساسیت نشان می‌دهد

و می‌تواند تمرکز این انتقال دهنده عصبی را ثبت کند و از خود رایحه بسیار خوشایندی تولید کند.

این رایحه مشابه رایحه ای است که پس از هر باران از خاک بنگلور ساطع می‌شود.

. این باکتری مفید در در روده پستانداران زندگی می‌کند و همچنین یکی از باکتریهای خاک نیز به شمار

می‌رود. به این ترتیب دانشجویان هندی باکتری تراریخته جدیدی تولید کردند که نسبت به بوی عشق

حساسیت نشان می‌دهد و می‌تواند با رایحه ای که ساطع می‌کند میزان عشق فرد عاشق را

اندازه گیری کند....

حال کنید...

اونوقت میگن باکتری ها فایده ندارن...!!در کل زین پس هر گونه ویزیت به منظور اندازه گیری

میزان عخج در این مکان صورت میگیرد....!۱۵ کیلو هوا بده...میزان عخجتو دریاب!

(به همین سادگی...به همین خوشمزگی ...وبلاگ باکی هوازی!)

پ.ن:

نامه هایم را برای پاره کردن نوشته ام  

میتوانی بسوزانی شان... 

حرف هایم را بی دلیل گفته ام 

می توانی فراموششان کنی... 

ولی... 

عشقم را از صمیم قلب بخشیده ام 

نمی توانی دوستم نداشته باشی.!!! 

من نظر میخوام یالا

سامبولیک

نمیدانیم دیگر چرا هر چه زور در میکنیم طنزمان نمی آید

گمان میبریم چشممان کرده اند...

حال نیز نمیدانیم از کجا سخن بگووییم..

به قول خواننده که میفرماید:

چی بگم از کجا بگم ؟!

دردمو با کیا بگم؟!

بهتره که دم نزنم

حرفی از کوسه نزنم

از کوسه ای که غرق شد و رفت

عاشق خرچنگ شدو رفت....

هـــــــــــــــــی!

شما نیز به ما فشار روانی عارض میکنید..

هی میفرمایید:

آپ کن!

آپ کن!

آپ کن!

خب آخر چه بنویسیم...! ؟

انگشت در تاژک مانده ایم که گرسنگی تا چه اندازه میتواند در افراد نارسایی مغزی ایجاد کند ؟ !

وانگهی کلوهوم چیزی به ذهن مبارکمان نمیرسد!

عبور کنیم...!

این نیز یعنی معامله ی سربه سر:

کار دنیا را ببین... بچه که بودم از آسمان باران می آمد بزرگ شدم از چشمهایم می آید!!

 بچه که بودم دل درد ها را به هزار ناله می گفتم همه می فهمیدند حال بزرگ شدم درد دل را به صد

زبان میگویم  ...هیچ كس نمی فهمد ....!

چه بر سر ما آمده است نمی دانم!

می خواهم باز هم بچه بمانم...!

در روز های اخیر کتک کاری های خیابانی میان دختران و پسران در تهران بالا گرفته است و پسران در

خیابان و در مقابل چشم مردم دوست دختر های خود را کتک میزنند.

(روزنامه ی جوان،16/5/89)

1-       چشم ناجا ، وزارت کشور و عدلیه* به طور همزمان روشن باد !

2-       انصافا با توجه به مواضع اخیر دولت در قبال امنیت عمومی و اخلاقی ، همین یک قلم جنس را کم

داشتیم که جنسمان جور شد !

3-       با افتخار اعلام میکنیم که تحت عنایات مسئولان محترم در این مورد از بلاد فرنگ پیش

افتادیم...چرا که هنوز کتک کاری میان دوست دختر و دوست پسر های فرنگستان مد نگردیده !

4-       وقتی به نسوان مکرمه میگووییم بروید کلاس ورزش های رزمی برای همین هاست دیگر که اگر

زبانمان لال زد و خوردی هم پیش آمد کم نیاورند لااقل !

5-       وقتی میشود با حرف مشکل را حل کرد... کمربند چرا ؟ !

6-       نکته ی اخلاقی:

با توجه به شرایط پیش آمده زین پس در انتخاب دوست پسر – دوست دختر خود دقت کافی مبذول نمایید

تا مبادا جلوی مردم سکه ی یک پول شوید !

 *- همان دادگستری خودمان!

بعدا نوشت:

جدیدا چون زود زود آپ میکنیم دگر خبر نمیدهیم خودتان تشریف بیاورید!